daar ben ik weer, na een tijdje niks gepost te hebben.
Weet je wat het ergste is als je een psychische stoornis heb/heb gehad? Dat je pas achteraf eigenlijk ziet wat je met de mensen om je heen hebt gedaan ten tijde van je stoornis, je hebt de mensen die je dierbaar waren en waar je van houdt elke keer weggedrukt. En ik weet het uit eigen ervaring, ik heb mijn vriendin ook heel erg slecht behandeld en haar van bepaalde dingen beschuldigd, en achteraf zie ik pas wat voor impact het op haar heeft gehad, en dat is niet leuk geweest voor haar. Ik ben nu ondertussen al 5 weken uit de dagbehandeling en nog betrap ik mezelf op automatische verkeerde gedachtes en dat is verkeerd, ik heb het geluk gehad dat mijn (ex-)vriendin mij een tweede kans heeft gegeven, en ik doe mijn best om het allemaal goed te doen, maar je kan niet altijd iedereen tegelijk tevreden stellen en juist door het te proberen raak je soms nog verder in je depressie,want je hoort iets en omdat je die automatische gedachten hebt denk je gelijk dat iets wat je partner tegen je zegt ook persoonlijk tegen jouw gericht is terwijl dat helemaal niet zo is, maar dat is een van de gevolgen van een depressie, je bent overgevoelig en daarom denk je dat iedereen alles doet om je te pesten. Ik betrap me soms nog wel eens op zulke gedachten als mijn vriendin iets zegt wat helemaal niet verkeerd bedoeld is, maar dat ik het toch persoonlijk opvat, ik kan het ietsje beter relativeren tegenwoordig, maar het is niet makkelijk, maar dat komt ook omdat je het al jaren doet en je niet beter weet,het is niet zomaar anders denken, het is het omleggen van verkeerde gedachten, maar het begint wel bij jezelf,door juist anders te denken ga je ook anders gedragen en dat is beter voor jou en je partner.
Ik ben een van de gelukkigen die een tweede kans heeft gekregen, maar het gebeurt heel vaak dat een partner het niet meer aankan en de stekker eruit trekt, en dan niet omdat hij/zij een ander heeft maar omdat hij/zij het niet meer aan kan zien hoe de man/vrouw waar ze mee getrouwd/verloofd zijn, die ooit eens zo opgewekt was en pretoogjes had, nu ineens als een zandzak op de bank zit en nergens meer zin heeft en juist als dat gebeurt raak je soms nog verder in je depressie.
Dat is nou ook het nadeel van een depressie, je wilt het soms niet erkennen, want je associeert dat soort dingen met hoge pieten, managers, enz. En je bent maar een gewone arbeider dus heb jij daar geen last van denk je. En juist die mensen geven onbewust signalen af, en mijn vriendin had die signalen opgemerkt omdat zij het ook meegemaakt had vroeger, en ik erkende het niet, zei dat het niet waar was en dat het wel goed zou komen,maar uiteindelijk heeft ze gelijk gekregen en ik wou nu ook dat ik eerder hulp had gezocht. Want depressie en andere psychische stoornissen zijn niet zichtbaar, dus zijn we vaker geneigd om het niet op te merken, net zoals de mensen die bommen plaatsen,of een bloedbad aanrichten met een pistool, alle buren zeggen "had ik niet achter hem gezocht was altijd een aardige man" maar mensen dit zijn alleen maar maskers die een depressieve persoon opzet om het juist te verbergen. Maar kijk eens om je heen, naar de buurman die altijd alleen over straat loopt en die als je groet stevig doorloopt, of de buurman die je al een tijdje niet hebt gezien en bedenk dat ook zij last kunnen hebben van een psychische stoornis, het is niet zichtbaar maar is wel degelijk aanwezig vaak, dus maak even een praatje met die buurman en laat ze weten dat je het idee hebt dat er wat met ze aan de hand is en bedenk ook, het kan JOU ook overkomen
No comments:
Post a Comment