het verleden is gebeurd

dag allemaal,

Weer een keertje een nieuwe post van mij, ik heb vandaag bij het nalezen van deze blog toch besloten om een aantal post's te verwijderen, die waren niet erg aardig tegen mensen en dat vond ik niet kunnen. Het is allemaal gebeurd en daar kunnen we niks aan veranderen, ik weet nu ook dat toen ik die post's schreef ik niet helemaal helder en bij de tijd was en was verblind door boosheid en teveel emoties en ik dacht toen niet rationeel na.
Ik weet ook dat ik behoorlijk moeilijk ben geweest tijdens mijn ziekte, en zelfs nu soms ook nog moeilijk, ik heb nog steeds moeite soms om dingen te relationeren, en dat is niet goed praten of een vrijbrief om mensen te kwetsen, dat weet ik, en daarom ga ik door met mijn CGT therapie in de hoop dat ik uiteindelijk de negatieve gedachten kan omzetten naar normale gedachten en niet meteen alles zwart in zie. Ik weet ook dat ik tijdens mijn depressie heel veel mensen pijn heb gedaan, ook de vrouw waar ik nog steeds van hou door een aantal dingen te zeggen tegen haar en ook dat was een van de oorzaken waarom ik een aantal post's heb verwijderd, die schilderden haar af als zijnde slecht vrouw en dat was inderdaad geschreven tijdens mijn irrationele,boze bui. Ik weet dat ik het niet terug kan draaien, ook niet door ze te verwijderen, maar ik kan wel hier en nu zeggen dat de vrouw van wie ik nog steeds hou, helemaal niet zo slecht is zoals ik haar beschrijf in die post's. Het was/is een hele lieve vrouw, die niet kon toezien hoe de man waar zij van hield helemaal naar de kloten ging en het was ook tegelijk een gevoel van machteloosheid van haar kant omdat zij me wel wilde helpen, maar me op dat moment niet kon bereiken en dan kan ik wel begrijpen dat ze het niet aan kan zien dat ik naar de klote ging. Als ik mijn rechterarm zou moeten geven om jet allemaal ongedaan te maken, zou ik het zo doen,ik heb in de laatste jaar van onze relatie haar zo vaak gekwetst met irrationele beschuldigingen, en beschuldigingen die totaal ongegrond waren en ook nog eens hartstikke stom waren, een relatie was voor haar heilig en ik wist dat ze niet met een ander ging, maar door de depressie en de paranoïa die ik toen had, heb ik me van alles in mijn hoofd gehaald en dan draafde ik weer eens door en maakte mezelf gek en op een gegeven moment, als je dat vaak genoeg tegen jezelf zegt, dan ga je het nog geloven ook, terwijl je toch diep van binnen weet dat het niet zo is, maar de negativiteit overheerst altijd en daardoor verlies je de realiteit uit het oog, als ik ook maar eerder naar haar had geluisterd en niet wegwuiven met "niks aan de hand" of "je begrijpt me niet" enz. Want als ik zo na denk begreep ze mij wel,maar omdat ik niks wilde aannemen voelde zij zich machteloos en daarom heeft ze het toen uitgemaakt, omdat zij er zelf ook aan onderdoor ging omdat de man waar ze van hield uit haar handen wegglipte en ik was op dat moment voor niemand onbereikbaar en vooral niet voor haar , omdat ik zo'n negatieve muurtje om me heen had opgebouwd, dat ik leefde in mijn eigen negatieve wereld, de hele wereld was tegen mij en vooral de vrouw van wie ik hield en nog steeds hou. En doordat ik mijn greep op de realiteit verloor, heb ik me echt als een hufter gedragen vooral tegen haar en juist daardoor heb ik haar van me weggeduwd waardoor ik nog meer in de put raakte, omdat zij haar gevoelens uitzette, zodat mijn opmerkingen haar niet meer konden kwetsen. Maar toch kwam het elke keer hard aan, wat ik allemaal bedacht en dan kan ik begrijpen dat ze op een gegeven moment er een punt achter zette. En dat heb ik haar altijd kwalijk genomen, dat ze van me af wou maar eigenlijk is het gewoon mijn eigen schuld geweest, ik heb het zelf veroorzaakt.

psychische stoornissen 4

daar ben ik weer, na een tijdje niks gepost te hebben.
Weet je wat het ergste is als je een psychische stoornis heb/heb gehad? Dat je pas achteraf eigenlijk ziet wat je met de mensen om je heen hebt gedaan ten tijde van je stoornis, je hebt de mensen die je dierbaar waren en waar je van houdt elke keer weggedrukt. En ik weet het uit eigen ervaring, ik heb mijn vriendin ook heel erg slecht behandeld en haar van bepaalde dingen beschuldigd, en achteraf zie ik pas wat voor impact het op haar heeft gehad, en dat is niet leuk geweest voor haar. Ik ben nu ondertussen al  5 weken uit de dagbehandeling en nog betrap ik mezelf op automatische verkeerde gedachtes en dat is verkeerd, ik heb het geluk gehad dat mijn (ex-)vriendin mij een tweede kans heeft gegeven, en ik doe mijn best om het allemaal goed te doen, maar je kan niet altijd iedereen tegelijk tevreden stellen en juist door het te proberen raak je soms nog verder in je depressie,want je hoort iets en omdat je die automatische gedachten hebt denk je gelijk dat iets wat je partner tegen je zegt ook persoonlijk tegen jouw gericht is terwijl dat helemaal niet zo is, maar dat is een van de gevolgen van een depressie, je bent overgevoelig en daarom denk je dat iedereen alles doet om je te pesten. Ik betrap me soms nog wel eens op zulke gedachten als mijn vriendin iets zegt wat helemaal niet verkeerd bedoeld is, maar dat ik het toch persoonlijk opvat, ik kan het ietsje beter relativeren tegenwoordig, maar het is niet makkelijk, maar dat komt ook omdat je het al jaren doet en je niet beter weet,het is niet zomaar anders denken, het is het omleggen van verkeerde gedachten, maar het begint wel bij jezelf,door juist anders te denken ga je ook anders gedragen en dat is beter voor jou en je partner.
Ik ben een van de gelukkigen die een tweede kans heeft gekregen, maar het gebeurt heel vaak dat een partner het niet meer aankan en de stekker eruit trekt, en dan niet omdat hij/zij een ander heeft maar omdat hij/zij het niet meer aan kan zien hoe de man/vrouw waar ze mee getrouwd/verloofd zijn, die ooit eens zo opgewekt was en pretoogjes had, nu ineens als een zandzak op de bank zit en nergens meer zin heeft en juist als dat gebeurt raak je soms nog verder in je depressie.
Dat is nou ook het nadeel van een depressie, je wilt het soms niet erkennen, want je associeert dat soort dingen met hoge pieten, managers, enz. En je bent maar een gewone arbeider dus heb jij daar geen last van denk je. En juist die mensen geven onbewust signalen af, en mijn vriendin had die signalen opgemerkt omdat zij het ook meegemaakt had vroeger, en ik erkende het niet, zei dat het niet waar was en dat het wel goed zou komen,maar uiteindelijk heeft ze gelijk gekregen en ik wou nu ook dat ik eerder hulp had gezocht. Want depressie en andere psychische stoornissen zijn niet zichtbaar, dus zijn we vaker geneigd om het niet op te merken, net zoals de mensen die bommen plaatsen,of een bloedbad aanrichten met een pistool, alle buren zeggen "had ik niet achter hem gezocht was altijd een aardige man" maar mensen dit zijn alleen maar maskers die een depressieve persoon opzet om het juist te verbergen. Maar kijk eens om je heen, naar de buurman die altijd alleen over straat loopt en die als je groet stevig doorloopt, of de buurman die je al een tijdje niet hebt gezien en bedenk dat ook zij last kunnen hebben van een psychische stoornis, het is niet zichtbaar maar is wel degelijk aanwezig vaak, dus maak even een praatje met die buurman en laat ze weten dat je het idee hebt dat er wat met ze aan de hand is en bedenk ook, het kan JOU ook overkomen